Enorm fruit

Afgelopen week zijn we met z’n vijven (Simone, Elizabeth, en Simone’s ouders) naar de 50ste Pasar Malam Basar in Den Haag geweest. Hoewel we al zeker vijf jaar in Den Haag wonen was het er nog nooit van gekomen. En ook dit jaar leek de grootste Indische/Aziatische markt aan ons voorbij te gaan. Het was namelijk alweer de laatste week dat het festival gehouden werd.
Ik kan zo’n markt natuurlijk niet bezoeken zonder flink culinair uit te pakken. Helaas had ik die zelfde avond een diner in restaurant Max (is ook altijd wel de moeite waard). Van veel proeven kwam dus niet zo veel terecht. Ik had echter wel een doel. Ik wilde de grootste boomvrucht kopen. De jackfruit is deze vrucht. Ook wilde graag een durian kopen.
De durian is een vrucht die een enorm sterke geur verspreidt. Zeg maar gerust dat het ding stinkt. Ik heb dit alleen nog nooit zelf ervaren. Wel hoorde ik tijdens het dinertje die avond dat de hotels in Thailand verboden te roken en verboden voor durians bordjes hebben.
De jackfruit kende ik alleen als snack, voorverpakt en verkocht als chips.

Omdat ik zoals gezegd nog andere afspraken had, zou Simone voor de aanschaf van het fruit zorgen. Helaas bleek de kleinste en daarmee ook de goedkoopste durian bijna €20,= te kosten. Dat was haar toch echt te veel voor een stinkend experiment. De jackfruit lukte wel. Niet een hele, maar een aardig stuk. Wat ik wel nog heb weten te kopen waren drie potjes sambal (badjak djawa, ketjap en gandaria) en drie sambal-worstjes. Allemaal afkomstig van de Sambalshop (ik heb ze belooft een link te maken wanneer hun website op orde is). Als ik de foto’s die mijn schoonvader heeft gemaakt heb gekregen komt hier ook nog een foto impressie van de Pasar.

Met de jackfruit ben ik aan de slag gegaan. Eerst gewoon als fruit bij het ontbijt. Rauw heeft de vrucht een wat romige, zoete smaak. In eerste instantie dacht ik aan ananas, maar het is echt anders.
De pitten (ongeveer ter grote van kleine kastanje) kun je poffen en eten. Ze smaken ook een beetje naar kastanje, maar veel minder uitgesproken.
Nu ligt de rest van de vrucht in de oven te drogen. Het leek me een aardig idee om gedroogde jackfruit als snack te serveren met een Thaise dip. De dip is een aanpassing op een recept van Chez Pim. In plaats van verse rode pepers heb de sambal badjak djawa van de sambalshop gebruikt.

Meng voor de dip 2 el. grof zout met 1 el. kristal suiker en 1 tl. sambal badjak djawa. Stamp het mengsel fijn in de vijzel. Het wordt heel mooi oranje rood.

Snij de jackfruit in stukken. Snij niet door de pitten, die kun je nog poffen en ook eten. Leg het fruit tussen bakpapier op het rooster van de oven. Droog het fruit op ongeveer 100 graden gedurende 2 uur. Draai de stukken fruit 1 keer.
Laat het fruit als het gedroogd is afkoelen. Meng het dan door de dip. Schut het zout mengsel er wat af en serveer de stukken fruit als borrel hapje.

Categorie: borrel, fruit, snack